Zimowe igrzyska olimpijskie – terminarz i wyniki zawodów

Rywalizację w ramach XXV Zimowych Igrzysk Olimpijskich Mediolan-Cortina 2026 zaplanowano od 4 do 22 lutego, a pierwsze komplety medali przyznano 7 lutego. Podczas ponad dwóch tygodni zmagań sportowcy powalczyli o 116 zestawów krążków w 16 dyscyplinach. Zapraszamy do zapoznania się z pełnym terminarzem i najważniejszymi wynikami reprezentantów Polski.

Kiedy rozpoczęły się igrzyska i gdzie odbyły się kluczowe ceremonie?

Choć zmagania olimpijskie zainaugurowano już 4 lutego meczami curlingu mikstów, oficjalny start imprezy nastąpił dwa dni później. Ceremonia otwarcia miała miejsce 6 lutego na kultowym Stadionie San Siro w Mediolanie. Uroczystość zapoczątkowała intensywny maraton startów, który potrwał aż do 22 lutego.

Gospodarzami wydarzenia zostały włoskie miasta Mediolan i Cortina d’Ampezzo, wspierane przez szereg innych lokalizacji. Konkurencje lodowe rozgrywano głównie w stolicy Lombardii, natomiast zmagania na śniegu odbywały się w malowniczych kurortach regionu Dolomitów, takich jak Bormio czy Livigno. Ceremonię zamknięcia zorganizowano na historycznej Arenie w Weronie, co podkreśliło rozproszony, ale spójny charakter tej edycji igrzysk.

W zawodach wzięło udział 2884 sportowców z 92 krajów. Po raz pierwszy na zimowych igrzyskach zaprezentowali się reprezentanci Beninu, Gwinei Bissau oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Symbolami imprezy zostały gronostaje Tina i Milo, których imiona nawiązują do nazw miast-gospodarzy.

W jakich dyscyplinach i obiektach rywalizowali zawodnicy?

Program sportowy objął szerokie spektrum konkurencji, od narciarstwa alpejskiego po szybkie i widowiskowe ślizgi na torze lodowym. Dla wielu polskich kibiców największe emocje budziły starty w skokach narciarskich, jednak z perspektywy medalowej znacznie więcej działo się na torze łyżwiarskim i trasach biegowych. W sumie do zdobycia było 113 kompletów medali, a zmagania obserwować można było za pośrednictwem Eurosportu, HBO Max oraz TVP Sport.

Niektóre areny budziły szczególne kontrowersje lub ciekawość. Przykładowo, organizatorzy długo analizowali kwestię toru do bobslejów i skeletonu w Cortinie. Ostatecznie, aby uniknąć gigantycznych kosztów remontu, MKOl rekomendował wykorzystanie istniejącego obiektu w szwajcarskim Sankt Moritz. Taka decyzja wpisywała się w nową filozofię ruchu olimpijskiego, kładącą nacisk na redukcję wydatków i zrównoważony rozwój przy wykorzystaniu już istniejącej infrastruktury.

Innowacją w programie okazał się skialpinizm, który zadebiutował jako pełnoprawna dyscyplina olimpijska, oferując widzom trzy nowe, dynamiczne konkurencje.

Szczegółowy terminarz startów Polaków – faza grupowa i eliminacje

Pierwsze dni po ceremonii otwarcia obfitowały w wydarzenia, w których kibice mogli śledzić poczynania Biało-Czerwonych. Już 5 lutego w kwalifikacjach snowboardowego Big Air na skoczni zaprezentowali się Oskar Kwiatkowski oraz Michał Nowaczyk. Rywalizacja na lodowisku rozpoczęła się 6 lutego, gdy Julia Szczecinina i Michał Woźniak wystartowali w zawodach drużynowych łyżwiarstwa figurowego.

W sobotę 7 lutego rozdano pierwsze medale, a emocji nie brakowało na trasach biegowych w biegu łączonym kobiet, gdzie pojawiły się Izabela Marcisz i Monika Skinder, oraz podczas konkursu skoków na skoczni normalnej kobiet z udziałem Poli Bełtowskiej i Anny Twardosz. Tego samego dnia na torze saneczkowym ślizgi rozpoczął Mateusz Sochowicz, a wieczorem rozdano krążki w snowboardowym Big Air mężczyzn.

Prawdziwy maraton startów przypadł na poniedziałek 8 lutego. Program wypełniły zmagania w snowboardowym slalomie gigancie równoległym, gdzie swoje szanse sprawdzały Aleksandra Król-Walas i Maria Bukowska-Chyc, oraz rywalizacja w biathlonowej sztafecie mieszanej. Ogromne nadzieje wiązano z narciarstwem alpejskim – w zjeździe wystartowały Maryna Gąsienica-Daniel i Aniela Sawicka. Wieczorem emocje przeniosły się na skocznię, gdzie w konkursie indywidualnym mężczyzn na normalnym obiekcie wystąpili Kamil Stoch, Paweł Wąsek i Kacper Tomasiak.

• 9 lutego: łyżwiarstwo szybkie na 1000 m (Karolina Bosiek, Natalia Czerwonka) oraz skoki drużyn mieszanych.
• 10 lutego: sprinty w biegach narciarskich (Dominik Bury, Maciej Staręga) i short track (Natalia Maliszewska, Felix Pigeon).
• 11 lutego: debiutujący w kombinacji norweskiej Kacper Jarząbek i Miłosz Krzempek, biathlonowy bieg indywidualny kobiet (Natalia Sidorowicz, Kamila Żuk) oraz saneczkarskie dwójki.
• 12 lutego: supergigant kobiet (Maryna Gąsienica-Daniel) i snowboardcross mężczyzn z udziałem Oskara Kwiatkowskiego.

Najważniejsze finały i polskie szanse medalowe w drugim tygodniu

Drugi tydzień rywalizacji obfitował w decydujące rozstrzygnięcia w sportach, które tradycyjnie dostarczają polskim kibicom wiele satysfakcji. W biathlonowych sprintach 13 i 14 lutego formę sprawdzali Jan Guńka, Konrad Badacz, a także Natalia Sidorowicz i Joanna Jakieła. Szczególny dzień nastąpił 14 lutego, gdy oprócz biegu sztafetowego kobiet, rozdano medale na dużej skoczni w konkursie indywidualnym mężczyzn.

Ogromne napięcie towarzyszyło startom panczenistów. 14 lutego Damian Żurek, Marek Kania i Piotr Michalski przystąpili do rywalizacji na 500 metrów. Żurek, plasujący się w ścisłej czołówce Pucharu Świata, celował w podium. Po przeciętnym otwarciu dystansu osiągnął czas 34,35, co dało mu czwarte miejsce. Strata do trzeciego Laurenta Dubreuila wyniosła zaledwie 0,09 sekundy. Złoto z rekordem olimpijskim 33,79 wywalczył Amerykanin Jordan Stolz.

Kolejne dni przyniosły starty w narciarstwie alpejskim, gdzie w slalomie gigancie i slalomie kibicowano Michałowi Jasiczkowi i Marynie Gąsienicy-Daniel. Podczas weekendu 15-17 lutego rozegrano także biegi pościgowe w biathlonie, sztafety łyżwiarskie oraz finały w skeletonie i bobslejach, w których udział wzięły Linda Weiszewski i Klaudia Adamek. Emocje nie opuszczały też toru short tracku, gdzie na dystansach 1000 i 1500 metrów walczyła Natalia Maliszewska.

W drugim tygodniu igrzysk Damian Żurek ponownie otarł się o medal, kończąc wyścig na 1000 metrów na czwartej pozycji ze stratą wynoszącą jedynie 0,07 sekundy do najniższego stopnia podium.

Finałowy weekend i konkurencje drużynowe

Końcówka igrzysk stała pod znakiem wytrzymałościowych biegów masowych, w których 21 lutego na trasie o długości 50 km rywalizowali Dominik Bury i Maciej Staręga. Dzień później na tym samym dystansie zaprezentowały się biegaczki narciarskie, zamykając olimpijskie zmagania w tej dyscyplinie. Równolegle toczyły się mecze fazy pucharowej hokeja na lodzie oraz finały curlingu.

Na stoku narciarskim śledziliśmy poczynania narciarzy dowolnych w skicrossie i halfpipie. 22 lutego oficjalnie zakończono igrzyska, a ostatnimi akcentami były ceremonia zamknięcia w Weronie oraz finałowy mecz hokeistów. Dla wielu sportowców były to chwile podsumowań czteroletniego cyklu przygotowań i ciężkiej pracy.

Jakie wyniki osiągnęła reprezentacja Polski?

Polska ekipa licząca 59 sportowców wróciła z Włoch z dorobkiem czterech medali, co uplasowało ją na 21. pozycji w klasyfikacji generalnej. Na dorobek ten złożyły się trzy srebrne i jeden brązowy krążek. Choć w skokach narciarskich, tradycyjnie uznawanych za naszą koronną dyscyplinę, tym razem zabrakło miejsca na najwyższym stopniu podium, to sukcesy w innych sportach pokazały rosnącą wszechstronność polskiej kadry.

Najwięcej emocji i nadziei wzbudzały starty łyżwiarzy szybkich, którzy dwukrotnie kończyli rywalizację tuż za podium. Damian Żurek zarówno na 500, jak i 1000 metrów zajmował czwarte miejsce, przegrywając medal o setne części sekundy. „Jestem zadowolony z tego miejsca. To jest sprint, liczą się setne sekundy. Czasem się wygrywa o te 0,07 s, czasem przegrywa” – podsumował swój występ w rozmowie z Eurosportem. Marek Kania na dystansie 500 metrów uplasował się na ósmej pozycji, co również należy uznać za solidny rezultat.

Kto był chorążym i w jakich strojach wystąpiła kadra?

Choć szczegółowe informacje o tym, kto niósł polską flagę podczas ceremonii, były przedmiotem oczekiwań kibiców, sam wybór strojów reprezentacji już wcześniej wzbudził duże zainteresowanie. Projektanci postawili na połączenie nowoczesnego detalu z klasycznymi, narodowymi barwami. Dominująca biel zestawiona z akcentami karmazynowymi tworzyła elegancką i rozpoznawalną na arenie międzynarodowej kompozycję, w której sportowcy paradowali zarówno na obiektach Mediolanu, jak i Cortiny.

Gdzie oglądać transmisje z zimowych igrzysk olimpijskich?

Wszystkie najważniejsze wydarzenia z aren zmagań były szeroko dostępne dla polskiego widza. Transmisje na żywo prowadziły jednocześnie trzy podmioty. Głównym nadawcą, oferującym najbardziej rozbudowane studio i komentarz ekspertów, był Eurosport. Kibice mogli także śledzić rywalizację na kanałach TVP Sport oraz za pośrednictwem platformy streamingowej HBO Max, która umożliwiała oglądanie wybranych konkurencji na urządzeniach mobilnych.

Organizatorzy transmisji zadbali o to, by żaden fan nie przegapił startów Polaków. Terminarz pokazywał, że szczyt aktywności Biało-Czerwonych przypadał na godziny poranne i wczesnopopołudniowe, co przy włoskiej strefie czasowej oznaczało dogodne pory dla odbiorców w kraju. Dla tych, którzy nie mogli śledzić wszystkiego na żywo, stacje przygotowały wieczorne skróty i magazyny podsumowujące każdy dzień igrzysk.