Zimowe igrzyska olimpijskie 2026: halfpipe kobiet – zasady, faworytki

W olimpijskim halfpipie kobiet w snowboardzie w 2026 roku sensacyjnie triumfowała 17-letnia Koreanka Choi Ga-on, detronizując wielką faworytkę Chloe Kim. Zawody stały na niezwykle wysokim poziomie, a o medalach decydowały detale w powietrznych ewolucjach. Sprawdź, jak wyglądała rywalizacja i kto nieoczekiwanie stanął na podium.

Na czym polega halfpipe w snowboardzie?

Halfpipe to jedna z najbardziej widowiskowych konkurencji snowboardowych, rozgrywana w specjalnie przygotowanej śnieżnej rynnie. Jej przekrój przypomina literę „U”, a ściany mają wysokość kilku metrów. Zawodniczki rozpędzają się i wykonują spektakularne triki, wylatując wysoko ponad krawędź rynny. Sędziowie oceniają nie tylko trudność akrobacji, ale także wysokość lotu, płynność przejazdu i ogólne wrażenie artystyczne.

System punktacji premiuje łączenie kilku trudnych ewolucji w sekwencję bez utraty prędkości. Każda snowboardzistka oddaje zazwyczaj trzy przejazdy, a do klasyfikacji wlicza się ten najlepszy. Podczas igrzysk w Livigno kluczowa była umiejętność utrzymania równowagi przy lądowaniach po rotacjach sięgających 1080 stopni.

Harmonogram i warunki rywalizacji

Walka o medale w halfpipie kobiet została rozłożona na dwa dni i odbyła się na obiekcie Livigno Snow Park. To właśnie tam rozgrywano wszystkie konkurencje snowboardowe podczas XXV Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Organizatorzy zaplanowali kwalifikacje na środowy poranek, a finałową rozgrywkę na czwartkowy wieczór, przy sztucznym oświetleniu.

W przeciwieństwie do narciarskiego halfpipe’u, który z powodu gwałtownej burzy śnieżnej został przełożony, zmagania snowboardzistek odbyły się zgodnie z terminarzem. Stabilna pogoda w dniu finału pozwoliła zawodniczkom na oddanie skoków w optymalnych warunkach.

Analiza faworytek i kluczowych wyników kwalifikacji

Kwalifikacje odbyły się 11 lutego o godzinie 10:30. Do finałowej dwunastki awans uzyskiwały snowboardzistki z najwyższymi notami. Od początku dominowała Chloe Kim, która już w pierwszym przejeździe uzyskała 90,25 punktu, rezygnując z drugiej próby. Tuż za nią uplasowała się Sara Shimizu z Japonii z wynikiem 87,50 pkt. Stawkę faworytek uzupełniała Maddie Mastro (86,00 pkt) oraz japoński duet Rise Kudo i Mitsuki Ono.

Znakomitą dyspozycję potwierdziła także Choi Ga-on. Młoda reprezentantka Korei Południowej w swoim stylu doleciała do 82,25 pkt, co dało jej szóste miejsce w kwalifikacjach. Wcześniej, w sezonie olimpijskim, była typowana jako zawodniczka mogąca napsuć krwi faworytkom, ale mało kto spodziewał się aż tak spektakularnego występu w finale. Na starcie zabrakło jednej z chińskich medalistek z przeszłości – Liu Jiayu zanotowała upadek podczas swojej drugiej próby i z kontuzją opuściła rywalizację.

Wyniki eliminacji pokazały, że dominacja Amerykanek i Japonek nie jest już tak bezdyskusyjna. Hiszpanka Queralt Castellet, Kanadyjka Elizabeth Hosking czy Chinka Wu Shaotong również meldowały się z wysokimi notami. Do pełnego zestawienia dwunastu finalistek zdołały się także wślizgnąć Bea Kim z USA, Sena Tomita z Japonii oraz Cai Xuetong reprezentująca Chińską Republikę Ludową.

Pierwsza dwunastka kwalifikacji reprezentowała łącznie sześć państw, co doskonale obrazuje rosnącą globalną konkurencję w tej dyscyplinie.

Dramaturgia finału i medalowe niespodzianki

Finałowy wieczór 12 lutego zaczął się od nerwowych przejazdów. W pierwszej rundzie wiele pretendentek nie wytrzymało presji – Choi Ga-on zaliczyła bolesny upadek notując zaledwie 10,00 pkt, a Chloe Kim objęła prowadzenie z wynikiem 88,00 pkt. W drugiej serii obraz rywalizacji nie zmienił się znacząco, jednak na trzecie miejsce wskoczyła wtedy Japonka Mitsuki Ono, która czysto wylądowała wysokie rotacje i uzyskała 85,00 pkt.

Decydujący okazał się trzeci przejazd. Kim, mając problemy z dokręcaniem trików, nie poprawiła swojej punktacji. Tymczasem nastoletnia Koreanka, świadoma że musi zaryzykować, wykonała niemal perfekcyjny zestaw. Sędziowie wycenili jej ewolucje na 90,25 punktu, co pozwoliło jej przeskoczyć na pierwsze miejsce. Był to jeden z największych szoków podczas całych igrzysk w Mediolanie i Cortinie d’Ampezzo.

Mitsuki Ono i japońska taktyka na medal

Brązowa medalistka imponowała spokojem. Już po pierwszym przejeździe finałowym miała pewną notę, która w ostatecznym rozrachunku dała jej miejsce na podium. Dzięki temu Japonia kontynuowała swoją znakomitą passę medalową w snowboardzie, zbierając na koniec igrzysk aż dziewięć krążków, w tym cztery złote.

Sara Shimizu i niedosyt czwartego miejsca

Tuż za podium znalazła się koleżanka Ono z reprezentacji – Sara Shimizu. Jej nota 84,00 w trzeciej rundzie nie wystarczyła do wyprzedzenia rodaczki. Shimizu należała do najbardziej stabilnych zawodniczek całego sezonu, jednak przy tak wysokim poziomie konkurencji nawet minimalne odjęcie punktów za lądowanie kosztowało ją medal.

Co działo się poza podium?

Walka o lokaty 5–12 przyniosła kilka ciekawych rozstrzygnięć. Doświadczona Queralt Castellet, wicemistrzyni olimpijska sprzed lat, nie zdołała nawiązać do swoich najlepszych występów i po upadkach zakończyła zmagania z wynikiem 33,50 pkt. Podobny los spotkał Maddie Mastro – Amerykanka, będąca w ścisłej czołówce po kwalifikacjach, w finale nie wylądowała żadnego czystego przejazdu.

Szeroka dominacja snowboardu w programie igrzysk

Rywalizacja w Livigno trwała niemal dwa tygodnie, od 5 do 18 lutego 2026 roku. Łącznie rozdano jedenaście kompletów medali w różnych konkurencjach. Obok halfpipe’u były to między innymi big air, slopestyle, snowcross oraz gigant równoległy. Każda z tych dyscyplin wymaga od zawodników odrębnych umiejętności – od szybkości na trasie crossowej po precyzję w trikach powietrznych. Gospodarze z Włoch zdobyli w snowboardzie trzy krążki, w tym srebro w drużynowym snowcrossie.

Całość imprezy zakończyła się ceremonią zamknięcia w niedzielę 22 lutego o godzinie 20:00. Transmisje z tych wydarzeń można było śledzić na antenie Eurosportu 1 oraz na platformie HBO Max. W klasyfikacji generalnej snowboardu niepodzielnie królowała Japonia, która z dorobkiem 4 złotych, 2 srebrnych i 3 brązowych medali wyprzedziła Austrię i Koreę Południową.

Halfpipe kobiet był jedną z dwóch konkurencji rozgrywanych w czwartek, 12 lutego – równolegle odbywał się także snowcross mężczyzn, w którym ponownie triumfował Alessandro Hämmerle.

Osobną historią był równolegle rozgrywany halfpipe w narciarstwie dowolnym. Tam bezkonkurencyjna okazała się Eileen Gu, która z notą 94,75 obroniła tytuł z Pekinu. Chinka wyprzedziła rodaczkę Fanghui Li i Brytyjkę Zoe Atkin. W finale zabrakło kontuzjowanej Kanadyjki Cassie Sharpe, co otworzyło drogę do podium mniej utytułowanym zawodniczkom.